Niezręcznie było mi tworzyć tę stronę jakby „tylko w swoim imieniu” z uwagi na to, że niemal wszystkie międzynarodowe regaty, to w moim przypadku starty w dwójkach lub czwórkach. Zawodniczki z którymi łączyły lub łączą mnie trudy treningów, sportowe sukcesy i porażki, to osoby dzięki którym mogłam doświadczyć tak wielu sportowych emocji. W tym miejscu chciałam wymienić tylko kilka z nich - Ilonę Mokronowską, Karolinę Widun i Agnieszkę Renc. Współpraca z każdą z nich wywarła/wywiera znaczący wpływ na moje sportowe życie, ale przede wszystkim to niepowtarzalne doświadczenie wspólnego przeżywania sportowych sukcesów i porażek, wspierania się w trudach treningu i nie tylko.
Dziękuję Wam za to!
Z Agnieszką Rozmiarek i Julią Michalską łączyła mnie szczególnie silna rywalizacja sportowa o prym najpierw w juniorach, a potem w kategorii wagi lekkiej seniorów. Chęć dorównania im, czy wręcz przeskoczenia mobilizował do wznoszenia się na wyżyny swoich możliwości. Dziś nasze drogi nieco się rozeszły- Agnieszka jakiś czas temu „odwiesiła wiosła”, a Julia wpisuje się do historii, czyniąc rzeczy wręcz niesamowite w wadze normalnej.
Na przestrzeni tych 10 lat mojej sportowej przygody, w kadrze współpracowałam m.in. z trenerem Jerzym Brońcem, Marcinem Witkowskim, Marianem Drażdżewskim, Czesławem Błochem. Niemniej najsilniej związana jestem z trenerem Przemysławem Abrahamczykiem (o którym więcej w dalszej części).
Dziękuję Wam za to!
Z Agnieszką Rozmiarek i Julią Michalską łączyła mnie szczególnie silna rywalizacja sportowa o prym najpierw w juniorach, a potem w kategorii wagi lekkiej seniorów. Chęć dorównania im, czy wręcz przeskoczenia mobilizował do wznoszenia się na wyżyny swoich możliwości. Dziś nasze drogi nieco się rozeszły- Agnieszka jakiś czas temu „odwiesiła wiosła”, a Julia wpisuje się do historii, czyniąc rzeczy wręcz niesamowite w wadze normalnej.
Na przestrzeni tych 10 lat mojej sportowej przygody, w kadrze współpracowałam m.in. z trenerem Jerzym Brońcem, Marcinem Witkowskim, Marianem Drażdżewskim, Czesławem Błochem. Niemniej najsilniej związana jestem z trenerem Przemysławem Abrahamczykiem (o którym więcej w dalszej części).
Niżej wymienione osoby są tymi, z którymi aktualnie i mam nadzieję jak najdłużej toczyć się będzie moja sportowa kariera.
AGNIESZKA RENC
Moja obecna partnerka.
To z Agą właśnie startowałam pod koniec sierpnia 2009 roku w Mistrzostwach Świata. Srebrny medal wywalczony przewagą zaledwie 0,02 sekund nad liderkami generalnej klasyfikacji Pucharu Świata- osadą brytyjską, to była nawet dla nas ogromna niespodzianka. Tytuł o tyle cenny, że wywalczony przy własnej publiczności, przy niezwykłym dopingu kibiców. Piękne uczucie, ogromna radość trudna do opisania... Kilka tygodni później na Mistrzostwach Europy bronimy pozycji V-ce liderek, ponownie ulegając Greczynkom (choć już nieco mniej :-) ). Agnieszka jest warszawianką, mamą, żoną, studentką Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego i świetną koleżanką. Jest cierpliwa, pracowita, ma dobry rytm i czucie wody, lubi rywalizację. Podobna sportowa filozofia, by szanować rywali a podczas wyścigu koncentrować się na jak najlepszym wykonaniu, daje mi niezwykły komfort.
To z Agą właśnie startowałam pod koniec sierpnia 2009 roku w Mistrzostwach Świata. Srebrny medal wywalczony przewagą zaledwie 0,02 sekund nad liderkami generalnej klasyfikacji Pucharu Świata- osadą brytyjską, to była nawet dla nas ogromna niespodzianka. Tytuł o tyle cenny, że wywalczony przy własnej publiczności, przy niezwykłym dopingu kibiców. Piękne uczucie, ogromna radość trudna do opisania... Kilka tygodni później na Mistrzostwach Europy bronimy pozycji V-ce liderek, ponownie ulegając Greczynkom (choć już nieco mniej :-) ). Agnieszka jest warszawianką, mamą, żoną, studentką Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego i świetną koleżanką. Jest cierpliwa, pracowita, ma dobry rytm i czucie wody, lubi rywalizację. Podobna sportowa filozofia, by szanować rywali a podczas wyścigu koncentrować się na jak najlepszym wykonaniu, daje mi niezwykły komfort.
PRZEMYSŁAW ABRAHAMCZYK
Trener w kadrze i klubie.
Wytrenował już wielu zawodników, którzy sięgali po medale Mistrzostw Świata, Europy czy z powodzeniem rywalizowali na Igrzyskach Olimpijskich. Zna mnie od kiedy po raz pierwszy zetknęłam się z wioślarstwem. Trenera darzę ogromnym szacunkiem. Jest dobrym, bezinteresownym człowiekiem i znakomitym fachowcem. Mam wrażenie, że potrafi dostrzec w zawodniku jego najlepsze cechy i wesprzeć go w dążeniach. Przemysław Abrahamczyk przygotowywał mnie do Mistrzostw Świata Juniorów w 2002 roku, pod koniec 2008 roku przejął opiekę nad kadrą kobiet wagi lekkiej. Wykształcił we mnie nawyk zwracania uwagi na techniczne niuanse.
Do tzw. „zespołu” zaliczam także innych trenerów, masażystów, lekarzy kadrowych, psychologów sportu, działaczy, sponsorów i innych zawodników. Oni wszyscy tworzą niepowtarzalny wioślarski klimat; cieszę się, że mogę być częścią tej społeczności.
Przy okazji WIELKIE DZIĘKI !!!
